ضوابط زيست محيطی استفاده مجدد از آب های برگشتی و پسابها
معاونت برنامه ريزی و نظارت راهبردی رییس جمهور - وزارت نيرو
آب از ضروری ترين عوامل توسعه جوامع انسانی بوده و ايران از جمله كشور هايی است كه تامين آب براي مصارف مختلف از دغدغه های مهم دولت مردان در راستای توسعه پايدار محسوب مي شود. تاكنون حجم قابل توجهی از منابع آبي كشور به دليل كيفيت پايين، مورد استفاده قرار نگرفته و يا در استفاده از آنها ضوابط و معيارهای زيست محيطي لحاظ نگرديده است. اما باور اين است كه بخشي از اين منابع كه مشكلات كيفي كم تری داشته يا مشكلات آنها با اتخاذ روش های كاربردی مناسب قابل اغماض می باشد، بايد با در نظرگيری مسايل زيست محيطی در برنامه های توسعه و بهره وری منابع آب گنجانده شوند. مطابق اصل پنجاهم قانون اساسي، حفاظت محيط زيست كه نسل امروز و نسل های بعد بايد در آن حيات رو به رشدی داشته باشند ، وظيفه عمومی تلقی شده و فعاليت هايی كه با آلودگی و تخريب محيط زيست ملازمه پيدا كند، ممنوع می باشد. بنابراين اگر تخليه فاضلاب و پساب ها به محيط به عنوان يك منبع آلاينده فرض شود، برنامه ريزی بهره برداری از آنها يكي از موضوع های مرتبط با اصل پنجاهم قانون اساسی به شمار مي آيد. هم چنين مطابق با قانون توزيع عادلانه آب، فاضلاب ها و آب های برگشتی به عنوان يكي از منابع آبی محسوب شده و در اين قانون مسووليت سازمانی وزارت نيرو در مديريت اين منابع به طور صريح تعيين شده است (ماده 24 قانون توزيع عادلانه آب). در اين راستا با توجه به حجم قابل توجه پساب های شهری، صنعتی و آب های برگشتی، برنامه ريزي جهت استفاده از اين منابع با لحاظ كردن جنبه های زيست محيطی به عنوان راهكاری مناسب جهت جبران بخشی از اين كمبودها و هم چنين كاهش آلودگی ها مورد توجه می باشد.
مشاهده ادامه این مطلب فقط برای اعضای سایت فراگیر علمی تخصصی محیط زیست فراهم می باشد. خواهشمنداست جهت مشاهده کامل این نوشته، ثبت نام کنید و به حساب کابری خود وارد شوید. ثبت نام در اینجا کاملاً رایگان است.
